9

.

z cynamonem ryż

 nie była ta potrawa zbyt częstym gościem na moim stole

obrzydliwa, traumatyczna, niechciana

ale bywała

i lubię jej zapach

pelargonie

to tak jakby dziura w środku była

niby jest z zewnątrz dokładnie tak jak sobie tego życzysz

kwiatki rosną w donicach, Twoje śmierdzące pelargonie czerwone, ukochane

szydełkowa zazdroska, z przytupem nawet

ławka z nieheblowanej dechy, z kocurem leniwym i słoneczniki

tylko, kurwa krzeseł nie ma, nie ma gdzie usiąść

wody w kranie nie ma, a zapomniałam wymyślić studnię

i łóżka nie ma, co z tego, że haftowana pierzyna czeka, ciepła

jak leży na podłodze

małe ułomności

bawią mnie te natarczywe niedoskonałości ludzkiego ciała

to cudownie, że dano nam choć poczucie humoru

jedną z najlogiczniejszych umiejętności

poduszka

przykładając głowę do poduszki

raptem kilka godzin po północy 

powracam do wspomnień
których przeca mieć nie mogę 

ponieważ nie wydarzyły się w moim małym trójwymiarowym życiu

lecz biorąc pod uwagę jedynie trójwymiarowe standardy

jest całkiem dobre

.

szpaki

albo jak  wspominam szaro-bury plac z przyszłości, która gdzieś się akurat tu zagmatwała

wilgotna jest w tej swojej tak zwyczajnej szarości

a na drutach jaskółki, albo szpaki może... nie..., gołębie przecież 

czas czas czas

mam w dupie czas 

pierdolę chronologię

widzę wyżej

ponad te śmieszne reguły

których celu zwyczajnie nie rozumiem